3. Dit is de wereld van Dion

Renault Vel Satis
Print Friendly, PDF & Email
Op zoek naar een verhaal van Joep Dohmen, las ik het profiel dat hij begin vorig jaar maakte met Wubby Luyendijk, chef van het onderzoeksteam van NRC. Het heette ‘De wereld van Dion’.

Dat stuk ging over Dion Graus.

Tweede Kamerlid voor de PVV, al sinds die partij van Geert Wilders in 2006 het parlement binnenkwam.

Controversieel, zij het niet meer vanwege zijn ‘onparlementaire taalgebruik’. Sinds de entree van ‘nieuw rechts’ klinkt de scabreuze taal van Dion Graus haast preuts.

Raar haar en rare bril – maar alles went, ook die groengele vliegenglazen, ook de verongelijktheid van Dion, volgens wie niemand te vertrouwen valt, iedereen vuile handen heeft of boter op z’n hoofd en alleen hij dat doorziet.

Maar erkenning – ho maar.

… zwart drama vol verraad, botsende ego’s en schonkige seks…

Niemand waardeert hem als de visionair die hij denkt te zijn, schetst NRC. Uit die diepe frustratie moet het idee ontstaan zijn z’n leven te documenteren. Met een memorecorder legde hij gesprekken vast, heimelijk desnoods. De opnames zag hij als basismateriaal voor een biopic over ‘De Laatste Limburgse Ridder’, zoals Dion Graus zichzelf graag typeert.

Zijn motief wordt wat troebel als Dion Graus – nog steeds volgens het NRC-profiel – inziet hoe nuttig de stiekeme opnames kunnen zijn, de ‘honderden WhatsAppjes, sms-berichten, foto’s en andere documenten’. Ze kunnen van pas komen als ‘een soort levensverzekering’ tegen politieke tegenstanders… wat ook wel chantage wordt genoemd.

Dion GrausToen ze al dat verbijsterende materiaal konden lezen, moeten Dohmen en Luyendijk zich hebben gerealiseerd dat dit een bijzondere vangst was.

Al die citaten uit de eerste hand, de vertrouwelijke gesprekken, de vuige roddel… misschien moet je er oog voor hebben, voor verhalen die uitstijgen boven het gewone slagerswerk van een krant, maar dan herken je in ‘Dion’ toch al bijna het script voor een duister politiek misdaaddrama, zo’n Netflix-serie met Frank Lammers in een glansrol… zwart drama vol verraad, botsende ego’s en schonkige seks…

‘Dion’ had de potentie van een gelaagd en toch waargebeurd verhaal, dat zou lezen als een bijtend-ironisch commentaar op de verloederde politieke cultuur.

Het zou Tegels regenen.
Maar ‘De wereld van Dion’ werd niet bekroond – het profiel haalde niet eens de shortlist. Wat ging er mis?

Verified by MonsterInsights